سلام بر تو ای امام مهربانی‌ها! ای امام دل‌های بی‌کس و تنها، ای پناه دل‌های بی‌پناه.سلام آقاجان! غبار غفلت از دلم کنار بزن و پنجره عطوفت به رویم بگشای که روح و دلم چون آهوی رمیده‌ای در این دنیای تنهایی، شوق یک لحظه آغوش و پناهت را دارد. آقاجان! این دنیا شکارچی دل من است و دل من شکار گناهانم، که در دام دنیا اسیر شده. دستم بگیر و پنجره دلم را روی گنبد طلایی‌ات بگشای و اجازه پر زدن در آسمان مهربانی‌ات را به من بده که آسمان مهربانی تو برای همه‌ی دل‌های رمیده باران رحمت هدیه می‌دهد و همیشه شفای دل‌های عاشق است.کاش هرجا پنجره‌ای بود، رو به گنبد طلایی‌ات باز می‌شد و نسیم عطر حرمت را برایم هدیه می‌آورد، ای نزدیک‌ترین به هر دور!